· 

Dag 24

Dag 24

 

Astorga – Foncebadón

 

Ik loop met het blog helaas een aantal dagen achter omdat  wifi in de hotels meestal erg zwak is waardoor het helemaal niet of  heel moeizaam lukt om tekst en foto's op de blog te uploaden.

 

Het lopen over de camino is op zich een heel mooie ervaring. Na ruim 3 weken lopen leer je een aantal mensen kennen die eveneens de gehele route lopen. Daar ontstaat dan een band mee. Je spreekt elkaar vaak onderweg op een rustplaats of aan het einde van de dag. Meestal gaan de gesprekken over ervaringen of gebeurtenissen van die dag. En heel vaak over allerlei fysieke ongemakken. Dat varieert dan van pijnlijk opgezwollen knieën, grote blaren tot wonden aan de voeten. Ik zelf wordt al vanaf het begin van de camino geplaagd door een opgezwollen , ontstoken grote teen aan mijn linkervoet. En ondanks allerlei zorg die er eerst door Henk en nu door Ada aan wordt besteed lijkt het iedere dag wat erger te worden. Blijft een punt van zorg want als de ontsteking doorzet naar de onderliggend spier in de teen dan komt het lopen in gevaar.

 

Gezamenlijk lopen gebeurt minder vaak omdat ieder zo zijn eigen tempo van lopen heeft. Zo kom ik steeds Steve, Philip en Charlene tegen. Ze vormen een groep maar lopen ieder individueel. Als ik hen tegen kom maak ik een praatje met ze en loop na verloop van tijd in mijn eigen tempo verder.

Langzaam maar zeker kom je zo steeds meer te weten over iemand zijn persoonlijke levensgeschiedenis.

 

 

Het landschap wordt geleidelijk aan wat ruiger. Steeds meer natuur en weinig landbouw. De landbouw die er is bestaat uit extensieve veeteelt. Kuddes runderen die vrij in de natuur rondlopen. De dorpjes zien er wat armoedig uit en de enige bron van inkomsten lijkt wel de camino te zijn. Hele kleine winkeltjes, restaurantjes, barretjes en leegstaande huizen( foto 1 t.m. 5).