· 

Dag 23

Dag 23

 

San Martín del Camino – Astorga

 

Vanochtend afscheid genomen van Henk Koenders. Hij keert terug naar Albir, ook hem ben ik veel dank verschuldigd voor wat hij voor me heeft gedaan. Van vervoer tot medische verzorging. Ada neemt nu het estafettestokje van hem over.

 

Vandaag wordt ik voor het eerst geconfronteerd met de moordende hitte op de Meseta. In een paar uur tijds loopt de temperatuur op tot zo'n 35 graden Celsius. En langs de route staan geen bomen. Het maakt het lopen extra zwaar.

 

Onderweg kom ik aan bij een grote brug over de Rio Órbigo. Het is een enorm lange brug waaraan een bijzonder verhaal is verbonden.

Een plaatselijke edelman Suero de Quinones had een eed afgelegd dat hij dagelijks een loodzware halsketen zou dragen als teken van liefde voor een adellijke vrouw. Dit hinderde hem in zijn dagelijkse leven zodanig dat hij niet meer kon functioneren.

Om onder de eed uit te komen organiseerde hij een toernooi van 30 dagen. Hij duelleerde dagelijks met 9 andere ridders tegen iedere andere ridder die zich aanmeldde. . Het toernooi vond plaats naast de brug. De gebeurtenis die jaarlijks wordt nagespeeld heet de passo honrose, de eervolle stap.

Uiteindelijk heeft de vrouw hem ontslagen van de letterlijk knellende verplichting. Hijzelf schonk de ketting aan de kathedraal van Santiago de Compostela (foto 1).

 

Leuke dingen blijf je steeds zien. Ik heb al eerder geschreven dat mensen soms hun versleten schoenen achterlaten op de camino. Vandaag zag ik een paar schoenen op grote hoogte hangen aan  hoogspanningsleidingen. Dat moet een behoorlijke klus geweest zijn om dat voor elkaar te krijgen (foto 2). Ik volg steeds de gele pijlen die de route markeren. Die zijn geschilderd op het wegdek, rotsblokken, lantaarnpalen etc.  Soms ontbreekt die mogelijkheid en heeft men van stenen een pijl gemaakt (foto 3).

 

Uiteindelijk kom ik aan in Astorga waar de kathedraal al op grote afstand is te zien aangezien de stad op een hoge heuvel is gebouwd.

Als ik in de stad de kathedraal bezoek blijkt zij uit een mengelmoes van stijlen te bestaan. De facade is barok, de gewelven zijn gotisch, het hoogaltaar stamt uit de Renaissance (foto 4 en 5).

 

 

In het bijbehorend museum zie ik een ongelooflijk goed bewaard gebleven vroegchristelijke Romeinse sarcofaag van omstreeks het jaar 330. Onder andere zijn afgebeeld de arrestatie van Petrus en de wonderbaarlijke vis en broodvermenigvuldiging (foto 6 ,7 en 8).