· 

Dag 7

Vandaag begon de dag al binnen een half uur met een opmerkelijk voorval toen ik een zendmast in aanbouw passeerde. Heel erg hoog waren 2 mannen aan het werk. Ze riepen en het duurde even voordat ik begreep dat ik degene was naar wie ze riepen. Bon camino, peregrino. Ongelooflijk hoe vaak je lopend over het pad of de weg succes wordt toegewenst. Hartverwarmend (foto 1).

Zo kwam ik vandaag aan op een punt waar ik niet kon zien hoe ik verder moest lopen. Er stond een markeringspaaltje van de route op een punt waar 4 wegen bij elkaar kwamen. Ik stond vertwijfeld te kijken, want vaak betekent dat in feite dat je alle wegen een stuk moet inlopen om de route te vinden. En dat is nogal inspannend en tijdrovend. Op dat moment stopte er een auto en een man riep: Santiago ? Ik riep ja. Hij wees naar de tunnel. En wederom de groet bon camino (foto 2). Probleem opgelost.

Wat ik erg leuk vond vandaag was dat ik even het gevoel had mijn geboortegrond Limburg terug te zien. Ik zag met landbouwplastic overspannen wallen, de grond was wat gelig en bestond uit kleverig leem. Even later zag ik de bevestiging, een hoop asperges. Dus löss grond en aspergeteelt (foto 3 en 4).

Het was weer een dag met veel mooi landschappelijk schoon (foto 5 en 6).

En aan het einde van de dag was er voor mij een bijzonder mooie verrassing. Ik wist dat ik in de buurt was van de Santa Maria Eunate. Een prachtig romaans octogoon (achthoekig)  kerkje. Maar ik had het niet op de route verwacht. Ik sloeg af een smal pad in dat geheel door groen was omgeven. En plots stond ik voor de kerk. Wat een mooi cadeau na een dag van hard zwoegen (foto 7,8 en 9).

Rondom een mooie colonnade en in het interieur een  schitterende koepel (foto 10 en 11).

Morgen meer over de eindbestemming van deze dag. Puente la Reina.