· 

Dag 5

Vandaag weer een mooie route gelopen en ondanks alle slechte weersvoorspellingen de gehele dag op een paar spetters na geen regen gehad. Temperatuur aangenaam dus in feite uitstekend wandelweer.

 

Bij de start in Ruesta waar ik eergisteren was gestopt liep ik weer te midden ruïnes van een verlaten dorp. Het is schrijnend te zien hoeveel dorpen dit in Spanje is gebeurd, vooral in de dunbevolkte streken waar de route naar Santiago de Compostella doorheen loopt. Spanje kent 2700 verlaten en 1000 bijna verlaten dorpen (foto 1). 

Ik sla al snel een pad in dat mij langs een klein kerkje - de Santiago van Ruesta -  zal voeren waarvan ik een paar dagen geleden de fresco's in het Museo Diocesano te Jaca heb gezien. Wat er precies mis gegaan is weet ik niet maar de Santiago heb ik niet te zien gekregen. De beschrijving van de route geeft aan dat ik over 6 km 400 meter moet stijgen. Na ongeveer 1,5 uur begint het bij mij door te dringen dat er iets niet klopt. Hoogtemeter en pedometer die ik vervolgens raadpleeg geven aan dat ik 9 km verder ben en 600 meter ben gestegen. Er klopt dus iets niet. Goede raad is duur. Terug gaan om het goede pad terug te vinden is een vervelende optie omdat de dagetappe dan met bijna 10 km wordt verlengd. Verder verdwalen is ook niet handig, mede omdat ik geen telefoonbereik meer heb.

Ik gok erop toch maar door te lopen. Mijn gevoel zegt me dat dat het beste is. En al heel snel kruist het pad een geasfalteerde weg en die leidt me naar een rotonde waarop een afslag is naar het dorp Undués de Lerda. Dit dorp ligt aan mijn route. Vervolgens daal ik weer 600 meter af om daar de route weer op te pakken. Ik blijk 7 km te hebben omgelopen. Dat hoort natuurlijk bij zo'n wandeltocht die ik maak. Onderweg werd ik op het hoogste punt wel beloond met een schitterend uitzicht (foto 2).

 

Vanaf Undués de Lerda heb ik een aantal groot aantal kilometers gelopen over een oude Romeinse weg.

( foto 3).

Soms waren er nog oorspronkelijke stenen aanwezig maar de meesten werden hergebruikt en zijn dus niet meer aanwezig. Het lot van vele Romeinse wegen (foto 4).Na het instorten van het Romeinse Rijk was er geen centrale overheid meer die dit kon voorkomen.  Ze werden gebruikt om gebouwen te maken of stenen muurtjes langs akkers te creëren ( foto 5). Gevolg is dat de wegen bij regenbuien in moeilijk begaanbare modderpoelen veranderen, zoals ik vandaag heb ervaren (foto 6). Moet voor de toenmalige lokale bevolking ook een probleem zijn geweest.

 

 

Al met al was het weer een mooie dag die ik zelf goed doorstaan heb. In ieder geval geen blessures of andere overlast.